Vanuit Broedplaats Bossche School heb ik samen met vier andere makers aan het onderzoeksprogramma Grondwerk gewerkt; een traject waarin we onderzoek deden naar natuurlijke kleuren en biobased materialen. Ik richtte mijn aandacht op floëem dat uit natuurbeheer. Floëem is het levende weefsel van de bast van een boom. Dit weefsel vervoert suikers en andere voedingsstoffen die in de bladeren worden gemaakt door fotosynthese. Floëem verbindt de boom van binnenuit en wordt daarbij niet alleen een grondstof, maar ook een vertrekpunt voor nieuwe verhalen.

Die verhalen vond ik in de wilg. De wilg staat symbool voor veerkracht, groeit waar water is en beweegt mee met de wind. De bast bevat salicine, een natuurlijke pijnstiller die al duizenden jaren wordt gebruikt. Ik leerde dat een plant zich niet laat dwingen om iets te worden wat het niet is. In plaats daarvan vraagt het materiaal om te ontdekken wat het zelf wil geven. Mijn onderzoek vormde zich daarom naar de vezels van de wilg.

Samen met een groep jongvolwassenen bewerkte ik de stukken floëem. In dit ritmische proces was ruimte voor verbinding met elkaar, het materiaal en het landschap waar het vandaan kwam. Zo ontstond een unieke verzameling floëem, waarin zowel de eigenschappen van de plant als de hand van de maker zichtbaar zijn in kleur, textuur en vorm.